BeYOUtiful

Love the skin you’re in. Ik vind dit zo’n ontzettend mooie uitspraak en dit is ook iets waar tegenwoordig  veel aandacht voor is, in positieve zin. Bijvoorbeeld vrouwen die hun buik met striae/littekens/etc na de zwangerschap fotograferen en delen op social media, selfies zonder make-up die ook massaal worden gedeeld op social media, etc… Stoere vrouwen vind ik dat, want wat zou ik dat ook graag willen: houden van m’n huid zoals die nu is en mezelf op die manier durven fotograferen. Ik heb geen problemen met m’n kleine borsten en ik heb ook geen issues met m’n brede heupen en ietwat dikke kont en bovenbenen ;). En ja, met m’n maatje 42 heb ik best grote voeten, maar ook daar lig ik niet wakker van. Ik zou willen dat ik daar ook zo tegenaan kon kijken wat betreft m’n huid. Dat ik die ook kon accepteren zoals die was, maar helaas lukt dat me lang niet altijd en vormt dat al jaren een strijd die ik maar niet lijk te winnen…

Zo rond mijn 14e begon het: de ontstekingen in m’n gezicht. Helaas had ik niet gewoon pubertijdsacne maar echt grote ontstekingen. Er vanaf blijven kon ik niet wat heeft geresulteerd in vele littekens in m’n gezicht. Met name in m’n voorhoofd en op m’n kin. Zo erg dat ik tl-licht en ander fel licht altijd zoveel mogelijk probeer te vermijden, want dan zijn de gaten in m’n voorhoofd extra zichtbaar. Ik ga regelmatig naar feestjes en ik kan me dan zo opgelaten voelen als ineens zo’n groot fel licht aan gaat in de zaal. Of pashokjes in bijvoorbeeld de H&M: vreselijk dat licht, jakkkk… Al snel ging ik aan de Diane pil. M’n acne ging niet volledig weg, maar de pil remde de ontstekingen wel behoorlijk. Helaas kwamen er op den duur steeds slechtere verhalen in het nieuws over de Diane pil: de kans op trombose is vele malen groter als je deze pil gebruikt en een aantal vrouwen overleden zelfs door het gebruik van deze pil! Ik besloot dus met de pil te stoppen. Ergens hoopte ik dat ik het ergste had gehad en dat ik gewoon last had van extreme puberteitsacne, maar niks bleek minder waar. Als je advies wil over anticonceptiemiddelen ben ik de absolute ervaringsdeskundige, helaas… Ik heb echt werkelijk alles geprobeerd om die acne maar enigszins in te dimmen. Nog niet zo lang geleden dacht ik dat het misschien wel aan de hormonen lag in al die anticonceptiemiddelen, maar ook op ‘ m’n eigen hormonen’  werd de acne niet minder. Allergietesten in het ziekenhuis waar niks uit kwam,  nutteloze bezoekjes aan de dermatoloog met zalfjes die niks doen, maandelijkse (prijzige!) bezoekjes bij de schoonheidsspecialist, inclusief aanschaf dure cremes, bewust bezig zijn met (gezonde) voeding, m’n huid heel goed verzorgen en schoonhouden… Moedeloos word ik er van, want het lijkt gewoon allemaal niks te helpen. Momenteel loop ik bij een homeopaat. Naast dat ik het eigenlijk veel te zweverig vind heb ik ook het idee dat ook dit niks uithaalt en ik al die pilletjes en middeltjes voor niks slik. Ook bij dit heb ik weer sterk het gevoel: it’s a waste of money…

Afgelopen donderdag heb ik een speciale acnebehandeling laten doen. De peeling die bij deze behandeling wordt gebruikt haalt een paar laagjes van de opperhuid, hierna word de huid gedetoxed en krijgt het de juiste vitaminen en mineralen die deze huid nodig heeft. Doordat het bovenste laagje weg is kunnen deze werkstoffen heel goed hun werk doen op de diepere huidlagen. Ik ben een gevoelsmens en hierbij heb ik heel sterk het gevoel dat dit wel eens zou kunnen gaan werken. Dat artsen er iets aan kunnen doen geloof ik niet, zij zijn niet op zoek naar de oorzaak, maar puur bezig met het werken aan de buitenkant met zinloze cremes, zalfjes en pillen die niks uithalen. Volgens de dermatoloog was het enige wat nog kon helpen Roaccutane. Google het eens voor de grap, lees de bijwerkingen en je snapt dat ik daar dus never nooit aan begin..

Nou goed, mijn huid.. Ik denk dat iedereen wel iets aan zijn/haar lichaam heeft waar hij/zij minder tevreden over is. De ene keer ben ik er wat meer op gefocust dan andere keren en het is zeker niet dat ik er doodongelukkig van word. Ik kan het heel goed relativeren en bedenken: “Lies, je bent hardstikke gezond, alles werkt verder naar behoren dus eigenlijk heb je vrij weinig om over te klagen”. En dat is ook zeker zo. Juist op die momenten dat ik even ontzettend baal van m’n huid bedenk ik me: wat een luxeprobleem eigenlijk dat dit een van de weinige dingen aan m’n lichaam is waar ik me zo onzeker over kan voelen. En het mooie is dat ik er van overtuigd ben dat dit niet iets blijvends is en ik de oorzaak van m’n acne vroeg of laat zal ontdekken: your skin is a really great indicator of what’s going on inside your body. Zoals Isa Hoes in haar boekje Kompas schrijft: “Je lichaam is je kompas en als je er lief voor bent, zal het goed voor je zorgen.”

Moge ik
De moed hebben om te veranderen wat ik kan veranderen
De sereniteit om te accepteren wat ik niet kan veranderen
En de wijsheid om het verschil tussen beide te kennen

XOXO Lisa

PicsArt_03-06-05.13.07

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Blogger voor:

Ambassadeur van Z.ie.l.

Vrijwilliger bij de Voorleesexpress Amsterdam

Onderwerpen

Archief

Abonneer je op mijn Blog

Vul je emailadres in om in te schrijven op deze blog en emailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Voeg je bij 91 andere abonnees