Hooggevoeligheid

Vanochtend werd ik wakker na een heftige droomnacht. In periodes waarin mijn hoofd overuren maakt en ik niet lekker in m’n vel zit droom ik veel en heftig. Vanochtend realiseerde ik me voor het eerst pas echt goed dat ik in een wat mindere periode zit. Bijzonder hoe je hoofd al dingen aangeeft voordat het is doorgedrongen tot in je bewustzijn. Ik moest hierbij denken aan een quote die ik laatst tegenkwam: “Luister naar je ziel, want die spreekt de woorden die jou laten groeien in bewustzijn.” Dat bewustzijn in mezelf blijft met de dag groeien. Sinds ik me heb verdiept in het hoogsensitieve ben ik me nog veel meer bewust geworden van mezelf, m’n lichaam en hoe dat alles in verbinding staat met elkaar. Niet zo lang geleden volgde ik de HSP Challenge van Marian van Just Be You  wat me weer vele verhelderende inzichten in mezelf heeft gegeven.

HSP wat, zul je misschien denken..? HSP staat voor Hoog Sensitief Persoon. Hoogsensitief of hooggevoeligheid is geen ziekte, maar een aangeboren karaktereigenschap. Hypergevoelig, is een van de eerste dingen die bij mij omhoog ‘popt’ als ik denk aan HSP. Ik neem namelijk veel meer subtiele informatie in mij op dan een gemiddeld mens. Hierdoor ben ik sneller overprikkeld wat zorgt voor een te vol en rood hoofd en niet meer helder kunnen nadenken. Soms word ik zo overweldigd door alles wat er moet gebeuren, dat ik niet kan kiezen en dan maar gewoon helemaal nergens meer aan begin. Mensen verwarren dit vaak met verlegenheid, omdat dit soms ook gebeurd in het gezelschap van anderen en ik dan wat stiller word en me terug trek. Vroeger omschreef men mij altijd als een verlegen meisje, maar zo heb ik mijzelf echt nooit gezien. Het had eerder te maken met een heel laag zelfbeeld. Nu ik wat ouder word leer ik steeds beter hoe mijzelf te laten zien en de prikkels wat te reguleren. Daardoor lukt het me ook steeds beter om mee te komen in een grote groep, alhoewel ik daar nog steeds niet dol op ben.

Dat perfectionistische waar ik al vaak over heb geschreven kwam ook in de challenge weer terug: bang zijn om fouten te maken. Iemand die meekijkt op je vingers vinden veel HSP’ers vreselijk and so are me… ‘Bekeken, gemeten en geëvalueerd worden’ noemt Marian dit. Momenteel ben ik op werk bezig met een cursus waarbij ik filmpjes moet maken van mezelf in interactie met de kiddies. Ik weet dat ik het kan en dat ik goed ben in m’n werk, maar zodra dat ineens gefilmd moet gaan worden roept dat een soort faalangst bij me op en gaan dingen ineens zo fout die normaal gewoon goed gaan. Als dingen ineens ‘moeten’ functioneer ik sowieso slechter. Voor mij is het goed om te werken voor een werkgever, want dit geeft mij planning en structuur. Zodra het weekend of vakantie is, is die namelijk ver te zoeken en lopen dingen altijd anders dan ik ze van tevoren heb ‘ gepland’ en lukken veel dingen ook gewoon niet. Maar vaak merk ik dat werken voor een werkgever mij ook wel bepaalde frustratie op levert, bijvoorbeeld het moeten houden aan vooraf opgestelde werktijden en taken moeten uitvoeren waar ik eigenlijk gewoon helemaal niet achter sta. That’s life ja, maar voor HSP’ers vaak wel een extra grote uitdaging door alle gevoelens die dat oproept.

Ja gevoel, daar zit ik regelmatig mee in de knoop. Met mijn eigen gevoel, maar ook met dat van anderen. Van sommige mensen kan ik gewoon echt mentaal helemaal ‘leeglopen’, anderen geven mij juist weer energie voor 10. Als HSP neem ik lichaamstaal van anderen bijvoorbeeld gedetailleerder waar. Van onuitgesproken negatieve gevoelens van anderen raak ik bijvoorbeeld snel van slag. Ik voel dan zo goed aan dat diegene daar mee rond loopt, maar het dan niet uitspreekt, waardoor ik dat gevoel als het ware over neem. Dat gevoel is nog sterker als ik weet dat het negatieve gevoelens naar mij toe zijn. Onvriendelijkheid en negatieve feedback zijn daarom echt dé boosdoeners voor mij. Hier kan ik wel enige tijd door van streek blijven. Voor complimentjes ben ik ook weer extra gevoelig en die vergeet ik dan ook niet zo snel of eigenlijk niet en geeft mij zo’n megaboost en ‘roze-wolk gevoel’ die vaak echt nog lang aanhoudt.

Daar waar de meeste HSP’ers wat meer introvert zijn, heb je ook een 30 procent die dat absoluut niet zijn. Vroeger was ik zeker dat introverte meisje met wie het lastig was contact te maken, maar nu ik daar steeds meer bewustzijn over heb gecreëerd ben ik meer en meer mezelf geworden en merk ik dat de extraverte Lisa steeds meer tevoorschijn komt. Die 30 procent extraverte HSP’ers “storten zich met voorbijzien van hun grenzen in allerlei activiteiten en vallen daardoor gemakkelijk in de valkuil zichzelf te overvragen. Door hun grote creativiteit borrelen ze van de ideeën. Ze kunnen niet kiezen en willen alles perfect doen”, aldus Marian van Just Be You. Zo dwing ik mezelf eigenlijk altijd om te veel te doen, meer dan ik geestelijk eigenlijk aan kan. Hierdoor ontstaat er bij mij regelmatig zo’n spanningsboog. Momenteel uit zich dat vooral in moeheid en passiviteit op de dagen dat ik niet echt plannen heb of vrij ben van werk. Voorheen heb ik ook wel eens een periode gehad waarin ik steeds oogmigraine kreeg.

Ook het schrijven van dit blog kost me veel, eigenlijk alle aspecten die ik hierboven benoem komen hierbij weer terug. Mijn perfectionisme uiteraard, maar daarbij ook het gevoel van falen op andere vlakken, omdat ik pas laat ben opgestaan, toen een uur doelloos televisie heb zitten kijken en eigenlijk verder ook niks heb gedaan, maar wel zooooo veel dingen te doen heb (in mijn hoofd). M’n huisje moet worden schoongemaakt, ik moet nog boodschappen doen, huiswerk maken, dingen regelen en ja.. dan val ik weer terug op mijn passiviteit omdat ik te veel ‘moet’. Verder ben ik ook al de hele dag vrij emotioneel, omdat ik voel dat er bij iemand onuitgesproken negatieve gevoelens zijn die betrekking hebben op mij als persoon, maar in plaats van dat te uiten, diegene mij nu aan het negeren is. Op zo’n moment slaat de onzekerheid toe en ervaar ik ook allerlei lichamelijke klachten. Marian zegt dat HSP een mooie eigenschap is en je deze ook als zodanig moet zien, maar op dagen als vandaag zit dat ‘extra pakketje gevoel’ me echt in de weg. Op zo’n moment is de grootste kracht om je eigen gevoelens serieus te nemen en er te laten zijn. En eigenlijk weet ik ook al heel goed wat op zo’n moment helpt om weer wat rust in m’n lijf te krijgen: schoonmaken! Want zoals een vriend laatst zo treffend zei: ” Cleaning the house is cleaning your soul”.

Fijn weekend!

XOXO Lisa

2 thoughts on “Hooggevoeligheid”

  1. Heel herkenbaar allemaal, vooral die emotionele energie-vreters. Als hsp pak je subtiel zoveel signalen op van mensen, ik kan dat niet blokken. Het komt rechtstreeks binnen in m’n hart, omdat je zo’n gevoelsmens bent. Harde mensen met een scherpe tong kan ik al helemaal niet aan wennen. Gelukkig voel ik door mijn gevoeligheid ook dingen aankomen. En daar luister ik steeds beter naar, dan ben je in elk geval een beetje voorbereid op wat er gaat komen;)
    Bedankt voor je mooie blog Lisa!
    Ik heb nog een vraagje voor jou; zoals veel hsp kun je minder goed tegen grote groepen. Maar zelf sta je wel les te geven voor een (grote) groep. Ervaar je dit dan anders?
    Liefs Edith

    1. Hoi Edith,

      Dank voor je mooie en lieve reactie. Ik luister inderdaad ook steeds beter naar mijn gevoeligheid. Ik voel het steeds beter aankomen en als ik dan toch m’n eigen grenzen ben overschreden weet ik steeds beter hoe daar mee om te gaan.

      Als antwoord op jouw vraag:ik werk zelf op een voorschool waarbij er maximaal 15 kinderen per keer zijn. Ik sta nooit alleen maar altijd samen met een collega. Niet zo’n grote groep dus als bijvoorbeeld een kleuterklas. We doen wel wat dingen met/voor de hele groep, maar het merendeel 1 op 1 of in kleine groepjes. Iets met een hele groep tegelijk iets doen vind ik lastig. Overal gebeurd wel wat en daar raak ik snel overprikkeld van, omdat ik dan niet goed weet waar m’n aandacht dan op te richten. Ik heb geleerd om m’n aandacht op zo’n moment te focussen op iets wat prioriteit vraagt. Dit gaat vrij goed, alleen op dagen dat ik wat moeier ben of wat minder goed in m’n vel zit merk ik dat ik hier wat meer m’n best voor moet doen.

      Fijne paasdagen!

      Liefs Lisa

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Blogger voor:

Ambassadeur van Z.ie.l.

Vrijwilliger bij de Voorleesexpress Amsterdam

Onderwerpen

Archief

Abonneer je op mijn Blog

Vul je emailadres in om in te schrijven op deze blog en emailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Voeg je bij 91 andere abonnees