Weg met die verwachtingen, volg je hart!

‘Vrijheid, blijheid. Je eigen koers volgen, dat maakt mensen blij. Doen wat je zelf wilt. Je hart volgen, ongeacht de verwachtingen van derden.’ In de Flair las ik dit laatst in een column van Arie Boomsma. Vrijheid, iets waar ik de laatste tijd veel mee bezig ben: ontdekken wat nu vrijheid is en wat dat voor mij betekent. Je hart volgen, je gevoel. Helaas is dit iets wat naar mijn mening veel te weinig nog gebeurt. Ik kan niet anders dan naar mijn gevoel luisteren als echte kreeft, als gevoelsmens. Maar tegenwoordig zijn veel mensen veel te veel bezig met doen en denken wat goed voor je is. Gelukkig is luisteren naar je hart te leren volgens Baptist de Pape.

Helaas val ik ook nog regelmatig in de valkuil om te willen voldoen aan de verwachtingen van derden. Dat ik zeg wat mensen willen horen als ze vragen ‘Wat doe je nu?’. En ik betrap mezelf erop dat ik soms zelfs nog wel eens lieg. Dat ik maar zeg dat ik een baan heb om het niet steeds helemaal uit te hoeven leggen dat ik zelf ontslag heb genomen en nu ook nog geen nieuwe baan heb. Ook Saar herkent dit. Zij schreef over dit ‘wonderzoek’ zo een passend stukje op gezondgelukkig.com (wat een feest als je het nog niet weet). ‘En vertel eens, wat doe jij nu eigenlijk Saar?’ (…) bekroop me het gevoel dat ik niet langer een antwoord wilde geven die ze graag wilde horen (…). Toch hield ik mezelf lange tijd voor dat ik met een ‘goed’ antwoord moest komen. Maar was dat er eigenlijk wel? Ik besloot er niet om heen te draaien en eerlijk te zijn. Toen ik mijn keel schraapte en vertelde dat ik niet studeerde en óók nog niet zeker wist of ik wel of niet een opleiding wilde gaan doen, kwam direct de volgende vraag die me aan het zweten bracht: “Maar wat wil je dan wel doen?”. Alsof de enigste optie leren-werken-huisje-boompje-kat voor het raam, was.’ En dat vind ik zo herkenbaar! Vooral die vraag ‘wat wil je dan wel doen’ volgt eigenlijk altijd automatisch hierop. De meest frustrerende vraag voor mij de afgelopen periode. Want dat is nu juist waarom ik was gestopt met werken, om dat uit te gaan zoeken. Ik wist niet wat ik écht wilde, omdat ik juist al die tijd mee ben gegaan in de verwachtingspatronen van de maatschappij. Na de middelbare school ga je studeren en na je studie ga je werken. En als je een vast inkomen hebt dan komt vanzelf dat huisje-boompje-beestje-idee. Aaarghhh!! Maar wat nou als je dat helemaal niet wilt? Of in ieder geval.. nog niet?! Als je gewoon nog even lekker overal tegen aan wilt schoppen, nog even niet al die verantwoordelijkheden wil van het ‘volwassenbestaan’? Is daar eigenlijk nog wel ruimte voor in deze maatschappij?

Ik heb in ieder geval besloten die ruimte voor mezelf te creëren, zonder van tevoren te weten hoe ik dat moest aanpakken. Saar schrijft: ‘Eigenlijk realiseerde ik me sinds een half jaar hoe gelukkig ik ben dat ik dingen doe die bij mij passen en waar ik energie van krijg. En dat wat ik doe misschien nog wel het normaalste is wat je kunt doen: namelijk het volgen van je hart. Ik ben dankbaar voor de vrijheid die ik mezelf geef om te mogen ontdekken.’ En mooier kan ik het zelf eigenlijk niet neerzetten. Eigenlijk doe ik gewoon hele normale dingen en is het helemaal niet zo gek wat ik doe. ‘Gewoon’ mijn hart volgen, dat is wat ik doe. En dat is ook precies wat Baptist de Pape (schrijver en filmmaker) doet. Hij krijgt een warm gevoel en dan weet hij dat het een goede beslissing is. Daartegenover staat stress: het signaal dat je iets moet veranderen. Je hart knijpt dan letterlijk bijna samen. Het nadeel van je hart volgen is echter dat je offers moet maken. Ook ik heb dat moeten doen. Een eigen plekje was iets wat ik heel graag wilde en daar was ik ook al druk mee bezig. Gelukkig weet ik dat dat er wel gaat komen, maar dat ik dat alleen even heb moeten uitstellen. Belangrijk is dus om jezelf af te vragen hoe graag je het wilt. Het leven is dan misschien iets minder leuk, maar je creëert wel voorwaarden om je doel te bereiken. Maar hoe luister je naar je hart? Volgens Baptist doe je dat door uit de energie in je hoofd te gaan. Stilte helpt om rust in je hoofd te krijgen. Iedereen doet dat anders. Ik schrijf bijvoorbeeld graag om die rust te krijgen. Voor een ander helpt yoga of wandelen heel goed. Hoe urgenter de situatie, hoe meer je wordt gedwongen om naar je hart te gaan. Als je hoofd het niet meer weet dan kun je niet anders dan naar je gevoel luisteren. Maar tuurlijk heb je je hoofd ook nodig. Je hoofd díent het hart. Intuïtie moet zich ontwikkelen en dat kan alleen door ervaring op te doen.

Helaas is het niet zo dat dat luisteren naar je hart altijd werkt. Ook ik denk wel eens ‘Kom op Lies, nu is het klaar. Tijd voor weer een baan. Neem gewoon iets aan, zodat je weer werkt en geld hebt’. Maar dan zou ik doen wat hoort en puur op mijn verstand afgaan, maar dan zou ik niet datgene doen wat goed voelt. Tuurlijk moet ik dit wel enigszins nuanceren, want niet iedereen heeft deze luxe: ik hoef geen heel gezin te onderhouden, een hypotheek te bekostigen en heb dus ook weinig vaste lasten. Maar juist dáárom vind ik dat ik niet overhaast beslissingen moet nemen. En tuurlijk veranderen dingen als ik straks weer werk. Meer prikkels, meer drukte en er wordt dan veel meer van me gevraagd. Maar als ik iets doe wat echt bij mij past ben ik ervan overtuigd dat die baan een extra aanvulling is op m’n geluk in plaats van een stressfactor. Want tja, geluk: met dat beetje wat ik nu heb ben ik gelukkiger dan ooit en wat is nu 1 jaar op een heel mensenleven?!

Vrijheid is het gevoel dat je nergens aan hoeft te ontsnappen en ik kan in alle eerlijkheid zeggen dat ik dat niet langer doe! AMEN!

XOXO Lisa

volg-je-hart

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Blogger voor:

Ambassadeur van Z.ie.l.

Vrijwilliger bij de Voorleesexpress Amsterdam

Onderwerpen

Archief

Abonneer je op mijn Blog

Vul je emailadres in om in te schrijven op deze blog en emailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Voeg je bij 91 andere abonnees